Last van telepaten – of toch een psychose?

Iedereen kent wel een voorbeeld van ‘telepathie’. Maar lastiggevallen worden door telepaten? Het overkwam Dennis* jaren geleden en sinds die tijd kampt hij met alle denkbare vooroordelen: ongeloof, weerstand en wantrouwen. Ook medici weten er niet goed raad mee; psychiaters geven verschillende diagnoses. Daarom krijgt hij nu elke vier weken een kalmerende injectie. Tégen zijn wil.

“Ik denk dat het in 2008 voor het eerst zo concreet was, dat ik er iets mee moest. Het voelde alsof ik op afstand werd aangevallen. Ik nam een soort luchtdruk waar en ze kwamen zelfs mijn lichaam in en verstoorden mijn bloedcirculatie. Ik werd zo duizelig dat ik mijn bewustzijn verloor. Vreemd genoeg beangstigde het me niet. Ik wist namelijk precies wat er aan de hand was: ik kon telepaten zien en voelen. Dat is een onderdeel van spiritueel waarnemen. Daar was ik namelijk mijn hele leven al mee vertrouwd. En omdat ik zág wie het waren en hun achtergrond voelde, joeg het me geen angst aan.

Paragnost

Ik heb een vriend die paragnost is. Zodra ik bij hem was zei hij: ‘ik weet al waarom je komt. Je hebt last van telepaten, ik zie er twee bij je zitten.’ En dat klopte, een man en een vrouw. Hij legde uit hoe telepaten werken, wat ze doen. Dat wordt ‘remote viewing’ genoemd (van afstand dingen bekijken ofwel astraal projecteren) en is onderdeel van ESP (Extra Sensory Perception, red.). Dat is wezenlijk anders dan het paranormale vermogen om dingen waar te nemen die zich buiten het bereik van zintuigen bevinden. Daarbij neem je allerlei energieën waar van bijvoorbeeld overleden mensen, gidsen en aura’s en heeft met afstand niets te maken. Hij vertelde ook dat er al 25 jaar onderzoek naar is gedaan. Helaas lukte het hem niet om ze bij me weg te halen en daarom verwees hij me door naar een ander, een goede vriendin van hem. Zij adviseerde om de eerste paar weken wierook te gebruiken. En dat hielp.

Ongeloof

Mijn moeder was zo ongerust dat ze maar bleef bellen met een psychiatrische instelling. Het kwam zover dat ze voor de deur stonden met een rechterlijke machtiging. Ik werd dus gedwongen tot opname. Daar heb ik uiteraard verteld over remote viewing. Maar daar was de reactie dat dat helemaal niet bestond. Dus heb ik in het begin ook niet benoemd dat ik lastiggevallen werd door telepaten. Heb gewoon verteld dat ik last van straling had en heel moe was. Vanaf dat moment had ik de diagnose ’psychotisch’.

Behandeling

Bij die diagnose hoort een behandeling. Omdat ik niet meewerkte kreeg ik dwangbehandeling die onder meer bestond uit pillen. Die spuugde ik uit, ik wilde ze niet. Daarop werd besloten om een kalmerende injectie te geven. Maar het ging alleen maar slechter. De pijnklachten namen toe en ik zag er slecht uit. Ik was helemaal uitgeput.

Second opinion

Op een gegeven moment ben ik er met behulp van een paragnost van afgekomen. Ik wil dan ook graag verder met mijn leven. Door de BOPZ (Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen, red.) blijf ik echter vastzitten aan de ggz. Dat betekent dat de rechterlijke machtiging telkens wordt verlengd. Tijdens hoorzittingen worden al mijn argumenten gewoon aan de kant geschoven. Ze worden niet eens genoemd in de beschikking! Daarom wilde ik een second opinion. Daarbij werd gesteld dat niet met zekerheid een diagnose kon worden gesteld. Aansluitend had ik een telefonisch consult bij een integrale psychiater die alternatieve behandelingen erkent. Binnen enkele minuten stelde zij vast dat ik waarschijnlijk helemaal geen stoornis had omdat ik geen gedragingen had die bij een stoornis passen. Ja, ik was geagiteerd. Maar dat alleen was niet voldoende. Toch wilde zij haar second opinion niet uitwerken en sta ik nog steeds aan de zijlijn en moet ik ook nog steeds om de vier weken die injectie krijgen.

Rechterlijke Machtiging

In al die jaren is de RM één keer stopgezet. Dat was in 2014. De rechter bepaalde toen dat ik geen gevaar vormde. De vorige RM was al een maand verlopen. Om die reden had ik ook al een maand geen medicatie gehad. Een jaar later heb ik een paar keer aangifte gedaan tegen telepathische aanvallen. De politie heeft me in de cel gestopt onder het mom van verward gedrag. Sindsdien wordt de RM elk jaar verlengd.

“Ik ben naar de politie geweest omdat ik aangifte tegen de telepaten wilde doen. Maar ja, daar doen ze niks mee.”

Sociale omgeving

Ik heb veel paranormale vrienden, zij konden er wel mee omgaan. Maar een aantal familieleden wilde mij niet meer zien. Zij vinden het allemaal ingewikkeld en vinden de hele psychiatrie maar niks. En ze zeggen dat het niet in hun leventje past. Dat vind ik jammer. Ik had goed contact met mijn familie. Nu zie ik alleen mijn moeder en broertje nog.

Verschil van mening

Hoe ik ook blijf volhouden dat ik geen psychoses heb, ik kom niet van de diagnose schizofrenie af. Terwijl geen enkele psychiater het nog duidelijk uit heeft kunnen leggen. Er bestaan ook zogenaamde checklisten voor schizofrenie. En serieus: ik voldoe helemaal niet aan die diagnose! Zodra ik met de medicatie stop heb ik weer energie. Dan kan ik weer werken, sporten en mijn studie afmaken. Ik wil graag gedragskundige worden. Zodra de RM stopt, mag ik ook stoppen met medicatie. Kortom: ik zit in een vicieuze cirkel. Er is wel nieuwe medicatie, maar daar zitten ook weer bijwerkingen aan vast. Waarom zou ik het dan gebruiken? Ik word er zo moedeloos van.

Hoop doet leven

Er is maar één onderzoek naar reïncarnatietherapie gedaan. Daar is iemand op gepromoveerd. Gelukkig is deze therapie sinds 2006 erkend door zorgverzekeraars. De specifieke behandeling tegen telepaten is óók erkend. Ik zou zo graag willen dat ook de reguliere hulpverlening openstaat voor alternatieven, dat ze in elk geval luisteren. Volgend jaar september komt er weer een nieuwe aanvraag voor een RM. Drie procent van de bevolking heeft last van aardmagnetische straling. Ik ben echt niet de enige. De hele DSM is gebaseerd op de westerse diagnostiek. Ook dat heb ik naar voren gebracht bij de rechtbank. Mijn alternatieve behandeling heeft geen bijwerkingen. Mijn toestand is géén vorm van psychose maar een erkende situatie. Helaas wordt tot op dit moment gezegd dat ik een stoornis heb. Ik blijf hopen op die ene advocaat, die ene rechter.

* De naam Dennis is vanwege privacyredenen gefingeerd.